Papieren kindjes

Ooit had ik willen schrijven over mijn papieren kindjes , ofwel , mijn favoriete boeken en schrijvers . En aangezien ik afgelopen week op Facebook door een vriendje werd ‘ uitgedaagd ‘ tien kaften van tien mooiste boeken te delen , zal ik het nú doen . De uitdaging houdt in dat je tien dagen lang één foto plaatst van de kaft met titel , van een boek wat je mooi vond om te lezen . Je wordt geacht er verder geen uitleg bij te geven . Het initiatief is bedoeld om het lezen van boeken te stimuleren , want er wordt te weinig gelezen .. Dat laatste klopt , ook wat mij betreft . Met de komst van digitale apparaten en vooral social media is de rust om een goed boek te lezen een beetje verdwenen , en dat is jammer .

Nu ben ik niet bepaald een mens van weinig woorden , en bovendien vind ik tien dagen achterelkaar alleen maar een foto plaatsen weinig inspirerend , dus doe ik het op mijn eigen manier , in een blogje , mèt een verhaal .

Ik heb het grote geluk gehad op te groeien in een gezin waar héél veel gelezen werd . Mijn moeder was een àbsolute boekenwurm , en toen ik als klein meisje voor het eerst die heerlijke wereld van letters en woorden betrad , waren háár kinderboeken de éérste die ik las….Ik vond het zó speciaal dat in íeder boekje háár naam stond , in kinderlijke hanenpoten ….” Dit boek is van Nella Gerharda Medendorp , gekregen op 4 januari 1948 , van Tante Roelie…”

Ik las van ‘ Mariska , het circuskind ‘ . En van ‘ Voetstapjes in de sneeuw ‘ en ‘ Het rode sleetje ‘ …Van W.G van de Hulst , en in de jaren daarna alle boeken van Sanne van Havelte , Anna Hers en Top Naeff . De meeste boeken hadden een christelijke ‘ tintje ‘ maar dat vond ik helemaal niet storend , in mijn beleving hóórde dat bij de oude boeken , net als het soms wat ouderwetse , maar hele mooie taalgebruik . Mensen waren ‘ menschen ‘ , huilen was ‘ wénen ‘ , en smoorverliefd zijn was ‘ ik heb U zo lief….

En als ik , bij hoge uitzondering , nú , in déze tijd , wel eens een modern Nederlands boek lees , vind ik de woorden vaak onnodig grof of onsamenhangend , maar ja , dat ìk niet van deze tijd ben wisten jullie al ! 😉

De meest gewèldige jeugdboeken zijn , voor mij , de boeken van Cissy van Marxveldt . Tot op de dag van vandaag herlees ik ze nog keer op keer . De avonturen van ‘ Joop ter Heul ‘ en ‘ Marijke ‘ neem ik nog altijd mee als ik op vakantie ga , ze zijn mijn favoriete ‘ papieren kindjes ‘ .

Na mijn lagereschooltijd ontdekte ik in mama’s boekenkast de Zweedse schrijfster Margit Sõderholm , en véle dagen èn nachten verloor ik mezelf in haar prachtige verhalen over het Zweedse boerenleven , de familieintriges van Marit en Jon , de speelman , de Anckarbergs en de zomers op Hellesta…Àl déze boeken zijn me dierbaar , want ik heb ze van mijn opa Medendorp geërfd , óók een verwoed lezer , en ze staan nu op mijn eigen planken te pronken , véle met zíjn persoonlijke stempel voorin..

In de jaren daarna , de middelbareschooltijd , werd mijn leeswereld wat groter , en ontstond mijn ‘ liefde ‘ voor de Engelse literatuur . Ik verslond alle boeken van de Brontë zusters , van Daphne du Maurier , Jane Austen , Victoria Holt , Agatha Christie en Arthur Conan Doyle ..Ik denk niet dat ik toentertijd echt besefte hoe óud de boeken waren , die ik las , ik realiseerde me niet dat Jane Austen en de Brontës bijvoorbeeld négentiende-eeuws waren . Ik genoot gewoon van het , wederom , klassieke taalgebruik , óók in het Engels . Ik denk dat ik er altijd vanuit ben gegaan dat iederéén om me heen deze boeken las , omdat ik er mee opgegroeid was , maar misschien is dat wel helemaal niet zo . Voor mij was íeder boek een héérlijke vlùcht , een ontsnàpping , aan de werkelijkheid . Níet dat mijn wèrkelijke leven nou zo erg was dat ik er persé aan wilde ontsnappen , hoor , maar als je een óvergevoelig kind en verwarde puber bent dan kan dat rùst geven …even èrgens anders , en íemand anders , te zijn ..

De méést ‘ moderne ‘ boeken die ik óóít zelf gekòcht heb , en nog steeds bezit , zijn alle boeken van Elizabeth George , Ira Levin en Colin Dexter . Deze schrijvers zijn meerdere malen verfilmd . De serie van Inspector Morse is heel erg goed , bíjna zo goed als de boeken , en dat kom je niet zo vaak tegen . Het heeft , wat mij betreft , vooral te maken met de fantastische vertolking van Morse door John Thaw . Ik heb járen over die man gefantaseerd , en ik heb vreselijk gehuild , toen hij op veel te jonge leeftijd overleed .

Voordat ik aan dit schrijven begon ben ik eerst natuurlijk es door mijn eigen boekenkast gegaan . Tijdens onze verhuizing , bijna twee jaar geleden nu , heb ik honderden boeken weggedaan , wat ik helemaal niet moeilijk vond , want de boeken die ècht iets voor me betekenen zijn er nog , in mijn eigen hele kleine ‘ bibliotheek “ . Het is een fijne gedachte dat ze er altijd zullen zijn , dat ik ze zó even van de plank kan pakken , vàst kan pakken , en er in kan ‘ verdwijnen ‘ , als ik dat nodig heb . Béter kan ik níet omschrijven wat míjn boeken voor me zijn . Helaas lees ook ìk veel te weinig tegenwoordig . Er lijkt gewoon te weinig tijd te zijn om je te verliezen in een mooi verhaal , en dat heeft natuurlijk , ook in mijn geval , te maken met de afleiding van een iPhone en een iPad . Maar beetje bij beetje leg ik die apparaten steeds vaker weg , zet het geluid uit , en pak ik toch even een boek ( èn een leesbril 😉) . En dan bedoel ik een papíeren boek , géén ebook !

Ik hoop dat mensen , en vooràl kìnderen , àltijd zullen blijven lezen , want het lezen van een mooi boek is als een avontúúr , en een , soms bróódnodige , vlùcht naar éven een àndere wereld ….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s