Onwijze angsten

Dat ik een angststoornis heb , is niet zo heel bijzonder . Ik schreef er vorig jaar al eens over in mijn blog ‘ Het angstige kind in mij ‘ , maar er is mij meerdere keren gevraagd hierover nòg es wat méér te schrijven , dus bij deze ….

Er schijnen nogal wat mensen te zijn die óók één angststoornis hebben , zo werd mij trouwens véle jaren geleden al verteld door mijn toenmalige huisarts . In het begin schaamde ik mij voor deze stoornis , want ik zag het als een zwakheid , en misschien zelfs wel als ‘ gèkte ‘ …. Inmiddels ben ik een héél stuk ouder , en een klèin beetje wijzer geworden , waardoor ik iets aardiger over mezelf denk , en das wel veel prettiger leven … Dus de acceptatie is er , zeg maar … Ik accepteer dat die angststoornis een déél van mij is , ook al vind ik het wel een vervélend deel …

Het begrijpen waaròm ik die rare angsten heb , is wel een ànder verhaal . Ik weet nog dat ik om díe reden naar een therapeut ben gegaan , vast en zeker heb ik dat al es hier genoemd . Het was een aardige mevrouw hoor , die peut , maar het enige wat ik van haar wilde weten , was het waaròm , en daar kon ze me geen antwoord op geven . Ze vond dat ik dat antwoord zèlf moest vinden , door mezelf volledig te ontleden , en mijn familie ook trouwens , en daar had ze allerlei leuke oefeningen voor , vond ze … Helaas werkte het bij mij voor geen meter , want ik doe mijn hele leven al niet anders dan mezelf , en iedereen om me heen , analyseren , en geloof me , daar word je bepááld niet rustiger van in je hoofd , intégendeel …

Het werd dus een kort traject die zij en ik samen aflegden , waarin zij , na iedere sessie , vond dat ik alles gewèldig kon verwoorden , en ècht inzicht had in mijn eigen ‘ zíjn ‘ … Nou ja , dat ik redelijk goed kan kletsen wist ik natuurlijk ook wel … maar verder vond ik het nogal teleurstellend …. Ik vond dat zíj met de oplossing moest komen voor mijn angsten , want dáár kwam ik voor … Er is slechts één sessie geweest die me altijd is bijgebleven , en waar ik ècht iets aan heb gehad . Dat was de sessie waarin ze me voorstelde eens te overwégen mijn angsten te omhelzen … ( sorry , therapeutenjargon 😂) Verder werd ik van de therapie vooral nòg drukker in mijn hoofd en daardoor eindigde ik uiteindelijk tòch weer bij mijn huisarts , die mij paroxetine voorschreef . En dàt heeft mij wèl geholpen !

Natuurlijk snap ik ook wel dat een pilletje elke dag , niet persé zaligmakend is , want het is niet zo dat het àlle angst wegneemt … maar het neemt wèl de schèrpte van die angst weg , het dèmpt het als het ware , een beetje . En dat is héérlijk , voor een óvergevoelig type als ik …

Het rare is dat ik geen angst heb voor dingen waar ‘ normale ‘ mensen ( jullie dus ) bang voor zijn . Ik ben niet bang voor storm , onweer , aardbevingen , muizen , spinnen , of griezelige kerels .. en horrorfilms geniet ik juist van . Nee … ik ben bang voor dingen die misschíen wel es zouden kunnen gebeuren … met mezelf en met de mensen waar ik van hou … en ik ben bang dat ik dat dan niet áán zal kunnen , en in paniek zal raken …

Iemand die óóít wel eens een héle erge paniekaanval heeft gehad , weet precies wat ik bedoel , want dat is ècht héél naar en dóódeng . Tijdens een paniekaanval verlies je vollédig de controle over jezelf , over je denken , en over je ademhaling , waardoor sommige mensen zelfs het idee hebben dat ze een hartaanval krijgen , of stikken …

En dáár ben ik dus bang voor … En dàt terwijl het maar één keer overkomen is … Één keer , ‘ slechts ‘ , heb ik een héle erge paniekaanval gehad , in de auto , zéker tíen jaar geleden , en nòg kan ik , binnen een paar seconden , dàt gevoel ‘ oproepen ‘ , wat ik tóen had … En dus zou je kunnen zeggen dat ik àngst voor díe angst heb .. Angst om weer volledig de controle te verliezen …

Het verschil tussen rustig zijn of àngstig worden , of zelfs een paníekaanval krijgen , zit ‘m púúr in mijn èigen manier van dènken .. Dat weet ik inmiddels . Ik ben zó sterk , in mijn dènken , dat ik mezelf die angst zó aan kan praten … Het heeft járen geduurd om te leren begrijpen dat wanneer ik sterk genoeg ben mezelf een paniekaanval ‘ aan te praten ‘ , ik dus óók sterk genoeg ben om die nare gedachtengang juist àf te bréken , of zelfs te vermíjden … Dàt inzicht gaf mij uiteindelijk het vertrouwen in mezelf een beetje terug … Want door dat inzicht besefte ik ineens dat ik niet zwàk was , maar dus juist stèrk … En verder heb ik dus van die aardige therapeut geleerd niet te vèchten tegen de angst .. want dan wordt het juist gróter … Ik moet de angst er gewoon laten zijn .. het màg er zijn … en daarmee wordt het kléiner ..

Conclusie is dus dat ik best wat dingen geleerd heb , Wijsheden opgedaan heb , her en der , en dat heeft me zeer zeker geholpen . Maar ik weet óók dat ik er altijd een beetje bang voor zal blijven , voor die angst , het zìt in me , het hóórt bij me … het vele denken , en àlles voelen … En ik merk , nu ik in de overgang zit , dat ik er weer wat meer mee worstel . Het slechte slapen doet daarin ook geen goed natuurlijk , dat is logisch . Maar het is voor mij àltijd een troost te wéten dat er véél meer mensen zijn , zowel vrouwen als mannen , die dit alles óók zo ervaren , af en toe . Dus ‘ omhels ‘ ik alles wat ik denk en voel nog maar weer es , als het nodig is , en herhaal voor mezelf dat het oké is , en dàt ìs het . Het is oké ! 😊🙏🏽😘

3 gedachten over “Onwijze angsten

Laat een reactie achter op mariekemeijerbos Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s