Onwerkelijke Lente …

Ik had niet gedacht óóít nog eens te schrijven over dit onderwerp. Een pandemie … 😳 Iets wat ieder van ons alleen maar kent uit films òf boeken , als fìction , is nu onze wèrkelijkheid ..

Er wordt enorm veel over gezegd en geschreven , en dat is logisch , want voor het éérst is er iets ergs gaande wat ons àllemaal aangaat , voor het eerst doet status en afkomst er helemaal niets meer toe …

Het valt me op dat de mensen die hun fb pagina eerst vulden met cynische plaatjes en grapjes over massahysterie, inmiddels hun toon hebben veranderd . Ook tot de grootste grapjassen is de ernst van de situatie doorgedrongen . Het was natuurlijk ook altijd een ‘ ver van ons bed -show ‘ , en medeleven komt bij veel mensen pas wanneer dat héle erge ineens henzelf en hun naasten raakt … Dat is geen verwijt , dat is gewoon ‘ des Mensch ‘ .

Ook binnen ons gezin zijn de dingen veranderd . Onze zoon , die , na bijna een jaar geblesseerd te zijn geweest door een skiongeluk , eindelijk weer lekker als kok aan het werk was , zit helaas nu weer noodgedwongen thuis . Onze dochter zou net haar co-schap beginnen op de IC van het UMCG , maar werd in de eerste week al naar huis gestuurd , en wacht nu thuis ongeduldig af tot ze ergens anders in het ziekenhuis ingezet wordt . Bert werkt in het bedrijfsleven, en dat is weer heel andere koek .. Toen de eerste maatregelen genomen werden , en het duidelijk werd dat er , ook voor hun hònderden medewerkers , een moeilijke tijd aan zou komen , stroopte Bert , bijna lètterlijk , de mouwen op , en nam zich vóór zich voor driehonderd procent in te zetten , en dat doet hij .. lètterlijk … En dat zijn werkdagen daardoor nòg langer , en zwaarder zijn dan anders hoor je hem niet over , en mij ook niet . Hij is allang blij dat hij niet thuis hoeft te blijven ..( en ik ook 😉😂 ) .

Voor mij persoonlijk verandert er nog niet héél veel , omdat ik niet werk , en mijn leven zich sowieso al hoofdzakelijk afspeelt in en om het huis . Het klussen kan gewoon doorgaan , en er ligt nog genoeg tuinwerk op me te wachten . Het wandelen met ( loopse) Puck is ook nu mijn ‘ redding ‘ , want anders zou ik die uren waarschijnlijk doorbrengen met het lezen van alle nieuwsberichten . Ook nu ga ik er mee naar bed en sta er mee op , wat niet echt bevorderlijk is voor een goede nachtrust 🥱🤨 . Zelfs àls ik slaap , droom ik erover , en dat kan niet goed zijn , want dan word ik wakker met die beruchte knoop in de maag .. Vooral de laatste dagen , nu het dichterbij komt , slúipt , dat monster dat Corona heet , merk ik dat ik onrustiger en angstiger ben … Zoals ik al es eerder schreef , ben ik juist angstig voor ‘ de dingen die komen gaan ‘ . Het is een beetje zoals vroeger, als je als een bèrg tegen dat ene examen opzag …. apen en beren overal … zodat je er op den duur bijna naar verlàngde , dat het er maar wàs , en je tenminste iets kon dóen , of het in elk geval ‘ in de ogen kon kijken ‘ . Want dat machteloos afwachten maakt het allemaal nòg enger en groter dan het al is …

Voor dit moment vind ik het het moeilijkst dat mijn vader nu niet bij ons kan komen . Vanaf mama’s overlijden is hij bijna ieder weekend bij ons geweest , om te eten en bij te praten . Dat kan nu natuurlijk niet , om overduidelijke redenen . Hij redt zich gelukkig heel goed , is nog fit , en positief …. maar toch voelt het voor mij alsof ik hem in de steek laat . Hoewel juist het tegendeel waar is , in deze uitzonderlijke tijd ..

De komende weken worden cruciaal , daar zijn wij ons goed van bewust . En terwijl wij ons ‘ wapenen ‘ , voornamelijk door pas op de plaats te maken , staat de natuur op knappen … Hoe tegenstrijdig is ook dàt ? Als ik met Puck wandel , heel bewust búiten het dorp , en door de velden , zie ik de móóiste dingen . Het grijze landschap wordt langzaam ingekleurd door moeder Natuur , de vogels laten zich horen , en flirten erop los , en de bomen krijgen hun eerste groene waasje .. Het contrast tussen de komende lente en het dichterbij komende virus is bijna absurd , maar ik ben er blij om , en dankbaar voor , want als je wereldje zo klein wordt als je eigen tuin , is het fijn dat dáár in ieder geval iets móóis staat te gebeuren …

Het is gelukkig niet allemaal kommer en kwel , want deze extreem vreemde werkelijkheid brengt in de meeste mensen het bèste en het móóiste naar boven . We bieden massaal onze diensten aan , we dènken eindelijk es weer om elkáár , en niet hoofdzakelijk om onszelf … en daar word ik heel blij van . En ik hoop toch zó , dat wanneer àlles weer een beetje veilig en normaal is over een tijdje , dat we dàt blíjven doen . Dat het ons , en de hele wéreld , een beetje zal veranderen , in de goede zin . Zodat er uit al dit héle erge van nú , iets héél moois voortkomt , voor láter .. 😊😘

Lieve allemaal , blijf gezond ! 🙏🏽😘

Een gedachte over “Onwerkelijke Lente …

  1. De lente laat weer zien dat er hoop is voor de toekomst! Geniet van de mooie dingen die er óók nog zijn, zou ik willen zeggen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s