Van een mooie , stille wereld , een zeer lijf , en een onrustig hart …

Soms kan ik gewoon niet anders , dan schrijven . Tijdens deze rare lente , waarin onze hele wereld tegelijkertijd op z’n kop staat èn tot stilstand lijkt te komen , raast de onrust door mijn lijf . Het àfwachten , de dreiging, en het zóveel horen maar toch níets ècht wéten , zorgt ervoor dat mijn hoofd zich vult met Onwijs veel Onwijze gedachten . En daarom móet ik schrijven … want dat geeft rust , en ruimte in mijn hoofd .

Natuurlijk vul ik mijn dagen , nèt als anders , ook met klussen en wandelen . Onze kleine slaapkamer is eindelijk zo goed als af . Het was , zoals gewoonlijk , weer een veel grotere klus dan we bedacht hadden , en vooràl de afwerking heeft wéken geduurd . Wéken van zere handen en knieën , en keelpijn en uitslag van de verfdampen . Daarna ben ik gelijk doorgegaan naar de tuin , want door de zachte winter stond het gras twee kontjes hoog en het onkruid en mos groeide overal . Al die dingen om te doen , zijn een goede afleiding normaalgesproken , maar toch lukt het me zelfs dàn , om duizend , veelal dwaze , dingen te denken … Ja , ik vind mezelf óók heel vermoeiend …

Het wandelen met Puck , door weer en wind , tijdens de winter , die geen winter was , maakte mijn hoofd nog wel eens leeg , misschien vooral omdat het overal zó kletsnat was , dat ik constant op moest letten waar ik liep . Maar nu is het al een tijdje prachtig weer , wel erg koud nog , maar toch fijn . En nu merk ik dus dat ik tijdens het dwalen door de velden , óók loop te denken . Het is niet piekeren persé, meer redeneren en analyseren , in mijn uppie .. En het maakt me echt doodmoe… Want gedachten waar je niets mee doet , niet uitspreekt , komen terug .. alsmaar ..

Als ik ‘s ochtends in de spiegel kijk zijn mijn denkrimpels dieper dan ooit , in mijn toch al kreukelige gezicht . En mijn ogen staan eindeloos moe … Het slapen gaat redelijk , ondanks de zenuwpijn , sterker nog , ik kan wel twaalf uur slapen en dan nòg het gevoel hebben dat ik er nog maar nèt lig ..

………

Het bovenstaande schreef ik twee weken geleden . Ik werd helaas wat ziek en had even de moed niet om verder te schrijven . De hooikoorts sloeg , nèt als ieder ander voorjaar , toe , en heftig deze keer , waarschijnlijk omdat het ineens veel warmer werd en de natuur ontplofte … Ik ben er altijd een paar dagen echt ziek van , voordat de medicijnen helpen . Het proesten en hoesten was deze keer extra vervelend omdat iedereen je gelijk enigszins angstig of wantrouwend aankijkt , want wie zegt hen dat het geen Corona is ? Ik roep daarom iedereen van verre al toe dat het hooikoorts is , maar lastig blijft het 😂 .

Vlak na die paar vervelende dagen kreeg ik voor de tweede keer in mijn leven een BPPD aanval . De eerste keer was kort na het overlijden van Mama . Ik weet niet precies waar het door veroorzaakt wordt , maar door mijn allergieën , voor verf , en voor alles wat maar groen is , krijg ik altijd een enorme druk op mijn oren , dus misschien dat dat er iets mee te maken heeft . Ook stress kan een oorzaak zijn , zei de huisarts destijds . Het zorgt er in ieder geval voor dat ik vollédig uit mijn evenwicht ben , en deze keer niet geestelijk , maar lichámelijk . Het is niet eens duizeligheid meer te noemen , het is alsof ik geen controle meer heb over mijn lijf , en ieder moment om kan vallen . Gelukkig wist ik deze keer wat het was , en raakte ik niet in paniek . Ik was met Puck aan de wandel , en nog maar nèt honderd meter ‘ uit de kust ‘ , toen ik ‘ omviel ‘ . Ik ben midden op straat gaan zitten , tot het na een paar minuten ietsje beter werd , en ben toen zwalkend , van paaltje naar hekje , naar huis gegaan . Wat een tegenvaller voor Puck was , natuurlijk . 😂

Sindsdien ben ik weer aan de oefeningen , die in het begin het gevoel geven alsof je keihard àchteruit , en over de kop , in een achtbaan zit , maar uiteindelijk toch goed helpen .

De ‘ lappenmand ‘ was blijkbaar nog niet vol , want na dit gedoe , begonnen ook mijn fibromyalgie , en de slijmbeursontstekingen in mijn been weer op te spelen , wat heel veel pijn , en daardoor géén slaap , geeft . Kortom , ik had een paar , voor mij , erg vervelende weken , die natuurlijk helemaal geen klap vóórstellen , in deze nare tijd van crisis , en dat besef ik heus wel ! Maar het was deze combinatie , van me slecht voelen , en de héle dagen lezen en horen óver , en kijken naar , alle ellende die zich afspeelt in de héle wereld , die ervoor zorgden dat ik me zowel onrustig , als down voel(de).

Inmiddels is het Pasen , een hele stille , vréémde Pasen , en heb ik weer de moed om te schrijven . Want , en ik durf het bijna niet te zeggen , in deze hele kleine wereld voel ik mij eigenlijk wel thuis …. Natuurlijk is de reden van deze lockdown vréselijk , maar het véél rustiger , stiller , en kleiner léven , past bij mij … Ik benoemde het al wel es , ik voel mij vaak een buitenstaander , een vreemde eend in de bijt , in de , normaal zó , snelle , drukke en harde wereld .

Verder is ook ons leven sámen niet erg veranderd . Want Bert gaat nog steeds iedere dag naar zijn werk , ook al werken veel collega’s van hem thuis . En ik ben , nèt als anders , veel alleen , met Puck , en klus rustig verder . Ik vervul geen heldenrol in deze akelige crisis , ik red geen levens , ik praat hooguit wat vaker en meer met mijn directe buurtjes , die nu veelal thuis zijn . Stiekem geniet ik daarvan , van de kleine gesprekjes , en van de buurtkinderen , die , naar mijn gevoel , veel meer buiten spelen dan anders , en van de mensen die overal aan het werk zijn in hun tuin .. We zijn allemaal gedoemd tot dezelfde situatie , en iedereen wacht af , en is een beetje angstig , en dat schept een band ..

Nog steeds lees ik alles wat los en vast zit , over het virus , in de hoop op wat goed nieuws . Nog steeds hou ik alle statistieken bij , en weet alle ‘ cijfers ‘ van ons land , en de ons omringende landen … Ik heb er niets aan , ik weet het , en ik word er onrustig van , maar ik wìl persé betròkken blijven , anders voel ik me schuldig .. Over Onwijsheid gesproken ..🙄😳

Maar als Bert ‘s avonds thuiskomt , en het Journaal kijkt , ga ik een klusje doen , heel bewust , een kast opruimen ofzo , ter afleiding , want ik heb dan àl het nieuws al gehoord . En vóór het slapen moet ik mijn hoofd toch een béétje leeg proberen te maken . En daar leent een boekenkast , met schandelijk veel stof en spinnenwebben , zich uitstekend voor ! 😀

Voor veel mensen om mij heen is hun werk- en thuissituatie wèl enorm veranderd , en ik ben daar niet blind voor . Ik ken er die ineens niet meer zeker zijn van hun baan , of mensen die in de zorg werken en véél te lange dagen moeten maken nu , en ook nog doodsbang zijn voor besmetting . Ik ken gezinnen waarbij íedereen ineens thuis zit , inclusief drie kinderen , waarvan twee speciaal onderwijs volgen , en de spanningen regelmatig zó hoog op lopen dat ze elkaar bijna de tent uitvechten … Ook hoor ik van stellen die het tòch al moeilijk hadden samen , om wat voor reden dan ook , dat ze nu , na deze wéken van verplicht samen thuis zijn , inmiddels de scheidingspapieren in huis hebben …. Ikzelf had eigenlijk bedacht , in al mijn naïviteit , dat het mensen júíst dichterbij elkaar zou brengen , omdat je toch stéun zoekt , en je angst deelt , met je lief . Ik had zelfs al een geboortegolf voorspeld , ergens in september of oktober , maar dat was voorbarig . Want hoewel psychologen inderdaad zeggen dat het hebben van seks , angstgevoelens wegneemt ( wat voor mij persoonlijk een ‘ eyeopener ‘ was 😉😋 ) , en ze seks nu dan ook ten zéérste aanraden , blijkt in de praktijk dat het libido van de mééste mensen nu juist daalt …😳. Maar goed , een pandemie , en wat het met ons doet , is ongekend natuurlijk , óók voor psychologen dus …

Terwijl ik dit alles aan het schrijven ben , hoor ik de stilte buiten , op het heerlijke gekwetter van de vogels na , en het iets minder fijne geluid van Bert , die aan het onkruid krabben is … Hij is drie héle dagen vrij , waar ik me als een kind op verheugde , maar de schat heeft óók geen rust … Hij blíjft maar dingen vinden die nódig gedaan moeten worden , en dóet ze dan ook gelijk . De idióótste dingen soms , in mijn ogen dan , maar ik begrijp best dat hij , op zijn eigen manier , zijn overvolle hoofd leeg probeert te maken . Ik zag hem liever achterover in zijn stoel , met een goed boek , maar dat zou voor Bert nu een straf zijn .. 🙇🏼‍♀️.

Onze zoon is gelukkig weer aan het werk , en dochterlief staat te trappelen om te beginnen in het UMCG . Met Bert’s moeder gaat het heel redelijk , ook al mag ze haar verzorgingsflat niet uit , en wij er niet in . Mijn vader probeert zich te schikken , en brengt heel wat uren , alleen , op het wad door . Ook gaat hij af en toe motorrijden met een van zijn vrienden . Het zal nog wel even duren voor hij weer ieder weekend komt eten , maar af en toe komt hij even langs fietsen en praten we bij , op veilige afstand ..

Voor Bert , en voor velen met hem , is het een pittige tijd , en de sombere voorspellingen over de economie maken het niet makkelijker . Hoe het allemaal gaat verlopen en àflopen is voor iedereen onzeker , dat merk ik heel dúidelijk om me heen . Bert en ik proberen , heel bewust , íedere dag , even stil te staan bij de dingen , die nog wèl fijn en goed zijn , om niet te diep in de put te raken . Dat lukt niet altijd hoor , maar we proberen het .

We hebben inmiddels onze zomervakantie naar Frankrijk geannuleerd , ook al stond die pas gepland voor eind juli . We kunnen ons namelijk niet voorstellen dat Europa deze zomer overal de grenzen weer opengooit , en iedereen weer op reis mag . We vinden het trouwens geen ènkel probleem om thuis te blijven , het is hier ook prachtig , en we zullen ons vakantiegeld graag besteden aan leuke dingen en lekker eten , in onze eigen omgeving . En eerlijk gezegd is het voor mij , als ‘ heimwee-kind ‘ , juist een héérlijkheid , om een vakantie thúís te vieren ! ☺️🤦🏼‍♀️

Vandaag is een prachtige dag , als je even kunt vergeten wat er allemaal gaande is . De natuur is zó mooi , en de groene waas op onze haag verandert zienderogen in een groene déken . En mijn hoofd is , na al heel wat uren zon , verandert in het eerste kievitsei van deze lente , zóveel sproeten 🤣 ! We gaan deze eerste paasdag lekker barbecuen met ons drietjes , drinken een limoncello op ieder die ons lief is , en slaan misschien wel het Journaal over … 😀 😘

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s